何もかも上手く行かない　もどかしさに . . .

จั่วหัวเอนทรีล่อเป้าชิหายเลยตรู - -""" นังพีจะโดนคนเชียงใหม่กระซวกตายคาบลอกมั๊ยเนี่ย

อะนะ เพิ่งเปลี่ยนธีมใหม่ เฮดบลอกมันช่างเป็นอะไรที่ว๊ายวาย   

ดูทำหน้าเข้า บลอกตรูจะโดนแบนมั๊ยเนี่ย - -"""

มะ เข้าเรื่องดีกว่า คือแบบว่า เพิ่งไปเชียงใหม่เมื่อวันพุธและพฤหัสที่ผ่านมา นังพีก็คันมืออยากเขียนลงบลอกซะงั้น (งานการมีไม่ทำ)

แต่ก่อนหน้านั้นขอสครีมซักที

ตังค์หนูหายห้าร้อยค่าาาาาาาาาา TT[]TT!!!!!!!!!

 ได้ตังค์มาห้าร้อยวันจันทร์ กะว่าจะเอาไปเที่ยวเชียงใหม่ มันหายไปไหนนนนนนนนนฟรรรรรรรรรรระ

ใครที่เก็บได้แล้วอุ๊บอิบไม่รู้จักประกาศหาเจ้าของ นังพีขอให้มันเป็นบุคคลล้มละลาย ขอให้บาปกรรมชาตินี้ติดตัวไปชาติหน้า ถ้าเป็นนักเรียนให้เอนท์ไม่ติด ชีวิตบัดซับ!!!

 เคือดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ยังดีที่แม่ให้ตังค์มาอีกพันนึง ไม่อย่างนั้นนังพีต้องกลายเป็นยาจกไปเชียงใหม่แหงแซะ

วันพุธเป็นฤกษ์งามยามกะลังเหมาะที่จะออกเดินทาง แต่คุณเอ๊มกะพียังต้องไปสอบคณิตตอนคาบสาม จำใจเข็นสังขารไปสอบทั้งคู่

วันนั้นเป็นโรคกระเพาะพอดี นังพีล่ะเคือดดดดดดดดดดด อยากอ้วกตั้งแต่เช้า พะอืดพะอมจะอ๊อกแหล่มิอ๊อกแหล่ ร้อยวันพันปีมึงไม่เคยเป็น แล้วสลิดมาเป็นทำเอี้ยอะไรวันนี้ฟระ!!

*หมายเหตุ* คำเมืองวันนี้

สลิด = กระแดะ

แต่ไม่เป็นไร แค่นี้ศรีทนได้

หลังจากสอบเสร็จคุณเอ็มกะคุณพีก็ออกนอกโรงเรียนไปแบบมิเกรงกลัวยามที่เฝ้าอยู่หน้าประตู

โรงเรียนนี่ก็แปลก พวกกรูอยู่มอหกแล้วนะเฟร้ย~~ จะกักตัวไว้หาพระแสงของ้าวอะร๊ายยยยย รถกรูออก 12.45 นะเฮ้ย จะให้กรูออกโรงเรียน12.10 แสรดมั้ย?  กรูไม่ใช้ซุปเปอร์แมนนะเฟ้ย จะได้เข้าตู้โทรศัพท์เปลี่ยนเสื้อแล้วเหาะไปขนส่ง ตลกละ

ไปอาบน้ำแต่งตัวที่บ้านคุณเอ็ม นังพีอยากอ้วกกว่าเดิม - -"" ตรูจะรอดมั้ย

พอมาถึงขนส่ง มองซ้ายมองขวาเดินหารถ อุแม่เจ้า!!! รถป.1ฮ่ะ แต่คุณเอ็มบอกว่าเป็นรถเก่าไม่หรูแบบป.1ทั่วๆไป  นังพีไม่รู้อะไรหรอก เกิดมาเพิ่งเคยนั่งรถเมล์ติดแอร์ แค่นี้ก็ถือว่าหรูแล้ว จนขากลับจากเชียงใหม่ถึงตงิดใจว่า 'กรูโดนหลอกขึ้นรถป.2อ๊ะป่าววะ' มันช่างห่างชั้นอะไรเยี่ยงนี้

แต่ตอนนั้นยังไม่รู้ตัวค่ะ นังพีก็หฤหรรษ์เบิกบานกับการนั่งรถแอร์ครั้งแรก ถึงจะต้องกินยาแก้กระเพาะตลอดทางก็เหอะTT_TT

นั่งรถเกือบสามชั่วโมงไปถึงอาเขตเชียงใหม่สี่โมง ซึ่งคุณเอ็มที่มีประสบการณ์อยู่กินที่นี่ก็บอกว่ามันเป็นแพทเทิร์นที่จะต้องมีคนขับรถรับจ้างต่างๆนานาร่วมยี่สิบชีวิตมาดักรอลูกค้าถึงชานชลา

แล้วก็มีจริงๆค่ะ เด็กบ้านนอกอย่างนังพีต๊กกะใจ พอก้าวขาลงรถ ได้ฟีลเหมือนนางงามที่เพิ่งได้มงกุฎ มันมาจากไหนกัน ฝูงมนุษย์เหล่านี้!!!  ทุกคนจะแหกปากถามว่า 'น้องไปไหนค้า~~ น้องไปไหนค้า~~ น้องไปไหนค้า~~' แล้วรุมผู้โดยสารที่เพิ่งลงรถ

นังพีลงมาได้ก้าวเดียวก็ถูกคุณป้าคนนึงตามประกบ เกาะเหนียวแน่นหนึบ อีกนิดเดียวคงจะขี่คอนังพีแบบชัตเตอร์แล้ว 'น้องไปไหนค้า~~ น้องไปไหนค้า~~ น้องไปไหนค้า~~' กรูไม่ตอบก็ถามอยู่นั่นแหละ เลยบอกเลี่ยงๆไปว่า ไม่รู้รอเพื่อนอยู่ เพราะคุณเอ็มยังไม่ลงจากรถจากรถตอนนั้น

พอนังพีเห็นคุณเอ็มลงรถแล้วเดินไปคนละทาง เลยกวักมือ 'เฮ้ย *ตุ๊ดส์* กุอยู่นี่' สงสัยเสียงนังพีจะเบาไป ป้าเค้าคงสงสาร เรียกให้ซะเลย

'น้อง*ตุ๊ดส์*อยู่ไหนคร๊า~  น้อง*ตุ๊ดส์*  เพื่อนของน้อง*ตุ๊ดส์*รออยู่ตรงนี้คร่า  น้อง*ตุ๊ดส์*คนไหนคร๊า~~~'

ป้าแกตะโกนลั่นชานชลา นังพีก็ได้แต่ทำหน้าเอ๋อกับความใจดีของป้า ส่วนคุณเอ็มพอได้เสียงสิบแปดหลอดปราบอรหันต์ก็ตรงรี่มาหานังพี คุณป้าคนนั้นก็ยังถาม 'น้องไปไหนคร๊า~' ด้วยเสียงสดชื่นแจ่มใส แต่คุณเอ็มสโต๊กแขนนังพีออกจากชานชลาไปขึ้นรถแดง ทิ้งไปคุณป้าอยู่ตรงนั้น

สงสัยป้าแกคงจะแค้นน่าดูเพราะตอนเดินหนีมา แกทำหน้าเครียดมาก 'อิเด็กเปรตตตตต กรูอุตส่าห์ช่วยเรียกเพื่อนมรึงมานะ แล้วมรึงเดินผ่านหน้ากรูไปเฉยๆแบบนี้ได้ไง!!~~'

เอาน่ะป้า ถือว่าทำบุญนะ

หลังจากผ่านตรงที่วุ่นๆไปได้ หื่นทั้งสองก็ขึ้นรถสองแถวสีแดงๆที่เห็นเต็มถนนเชียงใหม่ ตรงไปยังจุดหมายของสองเรา~~

จุดประสงค์ของการมาครั้งนี้ก็คือ ยื่นใบสมัครสอบตรงวิทยาลัยสื่อ สาขาอนิเมชันนั่นเองเจ้าค่ะ

และนี่คือที่พักของสองเรา

เป็นหอพักหลังมหา'ลัยเชียงใหม่ ที่ลูกพี่ลูกน้องของคุณเอ็มได้ให้ความกรุณาไปพักด้วยคืนนึง เป็นหอที่ไฮโซวววมากมาย ต้องแสกนลายนิ้วมือถึงจะเข้าได้ แถมสภาพหอยังใหม่มากๆ ภาพนี้ถ่ายจากระเบียงหอฝั่งที่คุณเอ็มกะพีไปพักค่ะ

เย็นนั้นไม่ทำอะไรกันเลยนอกจากดูทีวีและกินมาม่า นังพีก็คลื่นไส้ได้อีก หัวค่ำไปนั่งร้านผัดไทยแถวคูเมือง แดกไม่ลงทั้งคู่เพราะอืดมาม่า เลยเข้าเซเว่นซื้อเสบียงดึก จากนั้นก็ไปตามหาตึกวิทยาลัยสื่อตอนสองทุ่ม ดาร์ลิ้งของญาติคุณเอ็มอุตส่าห์เขารถเก๋งพาไปส่ง กว่าจะหาตึกเจอ ก็โทรถามรุ่นพี่ให้วุ่นวายไปหมด

คืนนั้นกลับหอไปนอนอืดได้อีก นังพีอยากอ้วก TT_TT อนาถจิตมาก หลับไปทั้งๆที่ยังหนุนหมอนข้าง ส่วนคุณเอ็มก็ชักเริ่มเวียนหัวปวดท้องและแดร๊กพาราไปหนึ่งเม็ด

เออ เอาเข้าไป คงจะไม่มาตายที่เชียงใหม่หรอกมั้ง 

เช้าวันต่อมา~~

นังพีตื่นมาด้วยอาการอยากอ้วกทุเลาลง ส่วนคุณเอ็มก็เวียนหัวเต็มพิกัด

น่าสงสารแต๊ๆ เอ็มเอ้ย 555+

สิ่งหนึ่งที่น่าฉงนเกี่ยวกับคุณเอ็มก็คือ 'ทำไมมึงใช้ผ้าเช็ดตัวประหยัดโคตรๆ' ก็ว่าทำไมเป้มึงมันถึงเบากว่าของตรูสามเท่า เห็นผ้าเช็ดตัวหล่อนแล้วถึงบางอ้อเลย มันเช็ดตัวได้ด้วยเหรอวะ- -""

ทำภารกิจยามเช้าเสร็จ ก็ถึงเวลาเข้ามอ

และนี่ก็คือ~~ สถาบันที่หื่นทั้งสองใฝ่ฝัน วิทยาลัยสื่อ มช.

ลงทุนขึ้นรถมาเชียงใหม่เพื่อสมัครสอบเลยนะเนี่ย TT^TT

เอ็มกะพีเลือกสอบสาขาอนิเมชันทั้งคู่

ตอนสมัครอาเจ๊ที่เคาน์เตอร์บอกว่า แนบ gat pat1,2 ด้วย แถมใบรับรองแพทย์อีก

ซีดเลยตรู = = ก็หนูไม่มีใบรับรองแพทย์นี่นา ส่วนอิแกะแพะในประกาศก็เขียนไว้ว่า 'ถ้ามี' คุณเอ็มเลยไม่ได้เอามา

สรุปว่า....

ตรูก็ต้องส่งทางไปรษณีย์อยู่ดีใช่ม๊ายยยยยยยยยย

เคือด-*- ไปกาดสวนแก้วดีกว่า

เข้าเชสเคอร์กริลล์ กินข้าวเช้า ทั้งห้างเงียบกริ๊บยังกะป่าช้า เพราะห้างเปิดสิบโมง เข้าห้างตอนสิบโมงสิบ-*-

แล้วนังพีก็แย่งมักกะโรนีไก่ของคุณเอ็มที่พะอืดพะอมแดร๊กต่อไม่ลงมากินต่ออย่างหน้าด้านๆ

ตกบ่ายก็ได้เวลาเดินทางกลับ นังพีตัดสินใจว่าแวะกาดหลวงก่อนกลับบ้าน คุณเอ็มก็ใจดีสนองนี้ดให้

ภาพบรรยากาศตอนบ่ายของถนนหลังมอ ท่ามกลางแดดอันร้อนเปรี้ยงตอนนั่งอยู่บนรถแดง คุณเอ็มก็อยากอ๊อกได้อีก

ตึกคณะแพทย์ ถ่ายไว้เพราะสวยดี

แวะลงที่สามกษัตริย์ เพื่อไปซื้อการ์ตูนแถวๆนั้น แดดแรงมากกกกกกกกก แสบตาค่อดๆ

จากนั้นก็ตะลุยกาดหลวง ร้อนอิ๊บอ๋ายTT_TT มือไม่ว่างถ่ายรูปเลย สุดท้ายก็ได้เสื้อไปฝากชาวบ้าน2ตัว ส่วนคุณเอ็มก็ยังคงเมาหัวไม่หาย

ในที่สุดก็มาถึงอาเขต ได้ตั๋วรอบสี่โมงครึ่ง ถึงกับอึ้งเพราะรถหรูมากกกกกกกกกกก

นี่มันรถป.1จริงดิ๊???  ทำไมตอนขามามันไม่หรูแบบนี้ล่ะเฮ้ย =[]=!!!

แอร์เย็นฉ่ำ เบาะนุ่มโคตร แต่ได้นั่งหลังสุด นรกมาเยือนคุณเอ็มแล้ว 555+ ยังกะลอยอยู่

ที่จริงก็สนุกนะ เหมือนอยู่ในสุญญากาศ ตกหลุมอากาศเป็นบางครั้ง สงสารคุณเอ็มแต๊ๆเน้อ พะอืดพะอมตลอดสาย

ตอนแรกก็อ่านการ์ตูนกันอ่ะนะ แล้วคุณเอ็มก็พ่ายแก่สังขาร หลับไปในที่สุด~~

นังพีก็ดูหนังที่เปิดบนรถอย่างเมามัน

สุดท้ายก็ถึงบ้านตอนหนึ่งทุ่มอย่างสวัสดิภาพ 

แถมท้าย

นี่ตรูไปเชียงใหม่ทำฮิอะไรเนี่ย -*-